อายะฮฺอัลกุรอ่าน

1. อัลฮัจญ์ 27-28 : الله ให้ท่านนบีอิบรอฮีม ทำหน้าที่ป่าวประกาศ แก่มนุษย์ให้มาทำฮัจญ์
   1. นบีอิบรอฮีม ถามว่า โอ้الله เสียงของข้า จะดังถึงไหนกันเล่า ? พระองค์ตอบว่า การส่งเสียงให้ไปถึงผู้คนเป็นหน้าที่ของข้า
   2. ข้อคิด : หน้าที่เราคือการพยายาม ส่วนฮิดายะฮฺ เตาฟีก เป็นหน้าที่ของالله
2. อัลบะกอเราะฮฺ 197 : ใครที่ทำฮัจญ์ ไม่ให้ชู้สาว ไม่ให้ละเมิด และไม่ให้ทะเลาะวิวาท ถกเถียงกัน
   1. ระมัดระวังคำพูดให้มากๆ
   2. อย่าได้มีการโต้แย้งกับผู้คน อย่าใช้คำพูดรุนแรงกับคนบ้านนอก
3. อัลมาอิดะฮฺ 3 : ศาสนาสมบูรณ์แล้ว
   1. อายะฮฺนี้ ถูกประทานลงมาตอนท่านนบี อยู่บนหลังอูฐ อูฐถึงกับทรุดลง ยืนไม่ได้

ฮะดีษ

1. ใครทำฮัจญ์ แล้วไม่ชู้สาว หยาบโลน และไม่ละเมิด เขาจะกลับไปในสภาพประดุจดังวันที่แม่คลอดเขาออกมา (มุสตะฟะกุ้ลอะลัยฮฺ)
   1. อุลามาอฺ บางคนบอกแค่บางเล็ก บางคนบอก ทั้งบาปเล็กและใหญ่
   2. ในยุคสุดท้ายผู้คนจะทำฮัจญ์ เพื่อการท่องเที่ยว
   3. ความสวยงามของฮัจญ์ อยู่ที่คำพูดอันอ่อนโยนและเลี้ยงอาหารผู้คน ดังนั้นอย่าได้โต้แย้งกับผู้คนอย่าใช้คำรุนแรงกับคนบ้านนอก
2. ฮัจญ์ที่มับรูร จะได้สวรรค์ บรรดาซอฮาบะฮฺ ถามว่า ฮัจญ์มับรูร คืออะไร ท่านนบีตอบว่า “การเลี้ยงอาหารผู้คน และให้สลามผู้คนอย่างมากมาย”

• ฮะดีษหนึ่ง : ความดีของฮัจญ์อยู่ที่การเลี้ยงอาหารผู้คน และใช้คำพูดสุภาพอ่อนโยน
• ฮะดีษหนึ่ง : ความดีของฮัจญ์อยู่ที่การเลี้ยงอาหารผู้คน และให้สลามผู้คนอย่างมากมาย

1. ไม่มีวันใดเลยที่الله จะส่งปลดปล่อยบ่าว ของพระองค์ให้พ้นจากไฟนรกมากไป กว่าวันอารอฟะห์

• ฮะดีษหนึ่ง : “เมื่อบ่าวของข้า มาหาข้าในสภาพที่ผมเผ่ายุ่งเหยิงหวังในความเมตตาของข้า จากนั้นพระองค์ก็จะกล่าวกับบ่าวว่า หากว่าบาปของเจ้ามากเท่ากับเม็ดทราย เท่ากับจำนวนเม็ดฝนบนฟากฟ้า จำนวนใบไม้ทุกต้นในดุนยา ข้าจะอภัยโทษให้เจ้า จงกลับไปบ้านเรือนของเจ้าในสภาพที่ได้รับการอภัยโทษเถิด “

1. ถ้าหากว่าไม่นับวันบะดัรแล้ว จะไม่มีวันใดเลยที่จะเห็นชัยตอนอยู่ในสภาพที่ต่ำต้อยลนลาน ไร้เกียรติและเดือดดาลยิ่งกว่าวันอารอฟะห์ เนื่องจากว่ามันเห็นในวันนั้นว่าความเมตตาของอัลเลาะห์ประทานลงมาอย่างมากมายอีกทั้งบาปใหญ่ๆของผู้บ่าวก็ได้รับการอภัย